Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Τελευταίες 5 Αναρτήσεις Paragliding And Aviation

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

Εναέρια παιχνίδια πάνω από την Πούντα στο Διακοπτό!



Μερικές φωτογραφίες και ένα αμοντάριστο βιντεάκι από τα εναέρια παιχνίδια μας πριν μερικές ημέρες με τον πολύ καλό φίλο Δημήτρη Χριστόπουλο πάνω από την υπέροχη παραλία της Πούντας στο Διακοπτό.
Βίντεο και φωτο: Βαγγέλης Αρβανίτης
Enjoy!!









Με την ευκαιρία μια υπενθύμιση
για τον μεγάλο αγώνα Αλεξιπτώτου Πλαγιάς που διοργανώνει η Λέσχη Αλεξιπτώτου Πλαγιάς της Πάτρας στο εμβληματικό και φημισμένο στους Παραπεντίστικους κύκλους όρος Σκόλλις, στην νέα απογείωση που βρίσκεται πάνω ακριβώς από το χωριό στο Σαντομέρι Αχαΐας.
Πάνω από 100 Έλληνες και ξένοι Παραπεντίστες
θα γεμίσουν για τρείς ημέρες με όμορφα χρώματα τον ουρανό της περιοχής και θα δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό καλύπτωντας τρίγωνα και ελεύθερες αποστάσεις που φτάνουν μέχρι τον Ερύμανθο, τα Καλάβρυτα, το δάσος της Φολόης και την Αρχαία Ολυμπία!
Από την Παρασκευή 30 Αυγούστου έως και την Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου!

Για πληροφορίες και για να προβληθεί κάποιος σαν χορηγός συντονιστείτε με την Λέσχη Αλεξιπτώτου Πλαγιάς Πάτρας στο Facebook.
Ιστοσελίδα: https://patras-paragliding.gr/

 

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Υπέρπτηση τουρκικού UAV πάνω από τη Χίο όπως την καταγράψαμε live στο Flight Radar24

Η μορφή των πραγμάτων που ήρθαν στο Αιγαίο.


Όχι απλώς παραβίαση αλλά και υπέρπτηση είχαμε σήμερα νωρίς το μεσημέρι στη Νότια Χίο από τουρκικό UAV - Mη Επανδρωμένο Αεροσκάφος.


Η υπέρπτηση αυτή μάλιστα έχει αποτυπωθεί με κάθε λεπτομέρεια από την πλατφόρμα του Flight Radar24.
Το τουρκικό drone με τα ανεπίσημα στοιχεία ''ΤΚΤΙΚΤΒ2'' πετώντας στα 18000 πόδια (περίπου 6.000 μέτρα ύψος) στην περιοχή του Τσεσμέ στα μικρασιατικά παράλια φαίνεται ευκρινώς στην αποτύπωση να έχει περάσει τα στενά της Χίου και να υπερίπταται της περιοχής του Νένητα Χίου νοτιότερα του αεροδρομίου του νησιού, πριν κάνει και πάλι στροφή 180 μοιρών κι επιστρέψει στα μικρασιατικά παράλια.
Η υπέρπτηση έχει καταγραφεί περίπου στις 13:30 το μεσημέρι τοπική ώρα.


Αξίζει επίσης να σημειωθεί το μεγάλο χρονικό εύρος της περιπολίας του τουρκικού drone το οποίο φαίνεται από την ίδια πλατφόρμα να έχει απογειωθεί από την αεροπορική βάση του Dalaman περίπου στις 07:30 UTC (10:30 τοπική) και προσγειώθηκε πίσω στη βάση του λίγο πριν τις 05:00 UTC (20:00 τοπική). Μιλάμε για περίπου 10 ώρες περιπολίας στην ακτογραμμή του Αιγαίου.

Edit: Όλες οι γνώμες συγκλίνουν ότι πρόκειται πιθανότατα για τουρκικής κατασκευής Μη Επανδρωμένο Αεροσκάφος Bayraktar TB2 του Τουρκικού Ναυτικού, εξοπλισμένο με σταθεροποιημένο ηλεκτροοπτικό σύστημα.


Ακολουθεί η αρχική ανάρτηση στην σελίδα μας στο fb:

Παρασκευή, 3 Μαΐου 2019

Μάτι: Τα Ντοκουμέντα Μιλούν - Τα κρίσιμα λάθη και τα αναπάντητα ερωτήματα.

Επεισόδιο ΣΚΑΪ ΤV 2/5/2019
Έρευνα του Αλέξη Παπαχελά


"Ά, εσύ κακούργε. Καταραμένε κακούργε
Πώς μπορείς ακόμα να χαμογελάς. Να το θυμάμαι
Αυτό πρέπει να το θυμάμαι. Να έχεις σκοτώσει και να χαμογελάς. Να το γράψω στα χαρτιά μου.
Να ξέρω πως αυτό γίνεται στην Δανία
Μονάχα αυτό να ξέρω για την Δανία."

(Άμλετ, Πρ.1 σκ. 5 | μτφ. Γ. Χειμωνάς)


Για όποιον αντέχει η καρδιά του να το δει και να θυμηθεί και να γίνει κομμάτια.. γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε.. γιατί και το φετινό καλοκαίρι δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως σε σχέση με το περυσινό..
101 άνθρωποι.. ''απλώς'' κάπου κάπως χάθηκαν, γυναίκες, γιαγιάδες, παππούδες και μικρά παιδιά αγκαλιασμένοι... απανθρακώθηκαν.
 Υπάρχει αυτή η λέξη και είναι δόκιμη, χρησιμοποιείται και για ανθρώπους ακόμα.. λίγο παραπέρα από εκείνους.., στο 18:10 του βίντεο, εκεί που παίρνει τηλέφωνο ο αστυνομικός του για να πει ότι καίγεται ο κήπος του -δήμαρχου- Ψινάκη βρίσκονται θαμμένα τα θεμέλια του νέου Ελληνικού κράτους... εκεί ακριβώς όπου ακούγεται ο -άφαντος κατά τα άλλα- Δήμαρχος από δίπλα να του λέει να πει ότι ''έπιασε'' το σπίτι..
101 άνθρωποι.. ρουθούνι δεν άνοιξε...
Μόνο κάποιοι ελάχιστοι που έτρεξαν να βοηθήσουν όπως και με ό,τι μπορούσαν είναι που δεν μπορούν να κοιμηθούν τα βράδια...


Όλο αυτό το σκηνικό μου θύμησε ένα γραπτό κείμενο του ηθοποιού Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη  που νομίζω δεν θα μπορούσε να αποδωθεί καλύτερα:

 ''Γνωρίζουμε πως οι φυσικές καταστροφές μπορεί να έχουν θύματα, προφανώς. Δυστυχώς, συμβαίνουν - όπως ο θάνατος. Στην αρχή, αν και σοκαρισμένος, ήμουν πολύ προσεκτικός. Απο την πρώτη μέρα όμως περίμενα να ακούσω το εξής αυτονόητο: "Αποτύχαμε. Έχουμε μια βασική αποστολή, μία κύρια ευθύνη: να προστατεύουμε τους πολίτες. Δεν τα καταφέραμε, κι ας κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε. Το καλύτερο που μπορούσαμε απλώς δεν είναι αρκετό. Με καλύτερη οργάνωση, περισσότερη προετοιμασία, ίσως να σώζονταν δέκα, πέντε, ένας. Αυτός, ο ένας, θα μας βαραίνει για πάντα. Θα βρούμε τι έφταιξε. Και ποιοι έχουν ευθύνες. Και δεν θα επιτρέψουμε να ξανασυμβεί." Αντ' αυτού, η μπάλα στην εξέδρα, συζητήσεις για αυθαίρετα, γκρεμούς και μάντρες έπαρση, αλαζονεία, έλλειψη ενσυναίσθησης και στοχοποίηση των θυμάτων. Ασέβεια στους νεκρούς - μου προκαλεί εμετό. Νομίζω, αν μπορούσαν να το κρύψουν για τους νεκρούς, να μην το μάθει κανείς, θα το έκαναν. Δεν έχω τίποτε κοινό με τους ανθρώπους αυτούς, ούτε μ' εκείνους που δεν καταλαβαίνουν. Δεν μπορώ καν να διασκεδάσω με τα στιχάκια για τον Αύγουστο στα μάτια των παιδιών. Αισθάνομαι ντροπή.''
@Constantinos Markoulakis





Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Διασώζοντας ένα μεγάλο τραυματισμένο πουλί



This happened 10 years ago in Crete to a friend of ours. He and his friends gathered the bird and sent it to Athens in a wild bird care unit. Fortunately the Vulture did well and flew again after some time

Το συγκλονιστικό αυτό βίντεο έχει τραβηχτεί και αναρτηθεί στο διαδίκτυο εδώ και δέκα χρόνια, από τον καλό μας φίλο και πιλότο Αλεξιπτώτου Πλαγιάς Γιάννη Σκαρπαθιωτάκη Giannis Skarp στα Αστερούσια της Κρήτης. Από τότε έχει κάνει πολλές φορές τον γύρο της Ελλάδας αλλά και του κόσμου, σε σχέση με το μεγάλο πρόβλημα της επιπόλαιης χωροθέτησης των Αιολικών πάρκων.

Το βίντεο το συναντάμε συνεχώς από ξένες κυρίως σελίδες αλλά δυστυχώς είναι ''κομμένο'' χωρίς δηλαδή να δείχνει τη συνέχεια. Το τραυματισμένο όρνιο περιμαζεύτηκε από τους παρόντες εκείνη τη στιγμή Αλεξιπτωτιστές Πλαγιάς και στάλθηκε για περίθαλψη στο ΕΚΠΑΖ της Αίγινας , το οποίο παρεμπιπτόντως δεν λειτουργεί πλέον - για παρόμοια περιστατικά απευθυνόμαστε στην Elliniki Ornithologiki Etaireia.

Επίσης ένα μικρό χρήσιμο tip για το πως μπορούμε να πιάσουμε σχετικά εύκολα και γρήγορα ένα μεγάλο τραυματισμένο πουλί είναι να του ρίξουμε και να κουκουλώσουμε το κεφάλι με ένα μεγάλο κομμάτι ύφασμα. Το πουλί όταν σταματήσει να βλέπει ακινητεί κι έτσι μπορούμε να το μαζέψουμε και να το διαχειριστούμε με ηρεμία βάζοντάς το σε ένα μεγάλο χαρτόκουτο χωρίς να φοβηθεί και χωρίς να τραυματιστεί περαιτέρω.

Αξίζει να το ξαναδούμε..

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

Περιοδικό ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΛΟΓΗ 1976. Δοκιμάζοντας πτητικές συσκευές με τον θρύλο Πλάτωνα Κουρουβακάλη


Το εξαιρετικά σπάνιο εύρημα και το αν μη τι άλλο ιστορικό άρθρο που θα παρουσιάσουμε σήμερα αποτελεί δημοσίευση του επιστημονικού περιοδικού  ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΛΟΓΗ του 1976 και υπογράφεται στο τέλος του από τον κ Νίκο Καραγεώργη.
Το άρθρο πραγματεύεται την πτήση του ίδιου του δημοσιογράφου - αεραθλητή σε δοκιμαστική - επεξηγηματική πτήση με την ''πρώτη συσκευή στοιχειώδους πτήσεως κατασκευασμένη από Ελληνικά χέρια'' όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Τα χέρια αυτά ήταν τα χέρια του δάσκαλου του αέρα για πολλές γενιές αεραθλητών και πρωτεργάτη του ελληνικού αεραθλητισμού, του αείμνηστου Πλάτωνα Κουρουβακάλη.
Το περιοδικό με τη θρυλική φιγούρα του Πλάτωνα Κουρουβακάλη στο εξώφυλλο να δοκιμάζει τον ιδιοκατασκευασμένο του τότε Αετό, ανακάλυψε και απέκτησε ο καλός μας φίλος (και γνωστότατος plane spotter) κ. Γιώργος Βλάχος. Τον ευχαριστούμε θερμά που αμέσως σκανάρισε το σπάνιο αυτό άρθρο κι έσπευσε να το μοιραστεί με όλους μας!

Και όπως πολύ εύστοχα λέει ένας άγνωστος φίλος στη δημοσίευση του www.airliners.gr:
 "Δεν είναι η, μακρινή έστω, συγγένειά μου με τον Πλάτωνα που με έκανε να γράψω αυτά τα δυο λόγια. Είναι η ελάχιστη υποχρέωση όλης της αεροπορικής οικογένειας να τον μνημονεύει. Οι περισσότεροι φίλοι, γνωστοί, συνάδελφοι, με το πέρασμα του καιρού τον "ξέχασαν", ίσως γιατί δεν θα το άντεχαν να βλέπουν στην κατάσταση που βρισκόταν μετά το ατύχημα. Η ελληνική αεροπορία και η αεροπορική οικογένεια όμως δεν πρόκειται να τον ξεχάσει, γιατί χωρίς αυτόν δεν θα ήταν ποτέ η ίδια…
Καλό ταξίδι Πλάτωνα και... καλές πτήσεις!"




-------------------
Λίγα λόγια για τον Πλάτωνα Κουρουβακάλη ,
 για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν και οι νεώτεροι,
 μπορείτε να διαβάσετε σε παλιότερη δημοσίευσή μας 
με αφορμή το τελευταίο ταξίδι του Πλάτωνα 
τον Ιούνιο του 2011 εδώ:

-----------------------
Με τις θερμές ευχαριστίες μας στον κ Γιώργο Βλάχο ο οποίος μόλις ανακάλυψε το σπάνιο περιοδικό έσπευσε να σκανάρει το άρθρο και να το μοιραστεί μαζί μας.


Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

Το Αεροδρόμιο του Μαραθώνα - Από τον Κώστα Πικρό



Η ιστορία ενός μικρού αλλά τόσο σημαντικού και αγαπημένου για πολλούς Αεραθλητικού Αεροδρομίου της Αττικής που έληξε άδοξα, όπως την κατέγραψε βήμα προς βήμα ο γνωστός σε όλους μας Ανεμοπόρος Κώστας Πικρός.
 Από την σύλληψη της ιδέας και τη δημιουργία και άνθιση του Αεροδρομίου έως και το κλείσιμο του με το άνοιγμα του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος και τη μετατροπή του σε κωπηλατοδρόμιο το 2004 αλλά και την εγκατάλειψή του μετέπειτα.
 Το παράλληλο τέλος του μαζί με το Αεροδρόμιο του Ελληνικού και η ανάγκη που δημιουργήθηκε και οδήγησε στην μετεγκατάσταση της Γενικής Αεροπορίας στα Μέγαρα.
Τα όνειρα και η δραστηριοποίηση των μελών της Ανεμολέσχης και της Αερολέσχης Αθηνών και όλων των Αερολεσχών που δραστηριοποιήθηκαν εκεί.
 Η δημιουργία της Aegean (Aviation τότε) στον Μαραθώνα και η αρχική ιστορία της με τη δραστηριοποίησή της με ημερήσιες (αεροπανό) και νυχτερινές (φωτεινές!) αεροδιαφημίσεις που οδήγησαν σε αναφορές για UFO στον Αττικό ουρανό.
Ιστορίες για τις Ανεμοπορικές κατασκηνώσεις της ΑΝ.Λ.Α. και τις πτήσεις στον Μαραθώνα και άλλα πολλά.

Για την ευκολία της παρουσίασης και της ανάγνωσης από όλες τις συσκευές, το αρχείο που είναι σε μορφή pdf το έχουμε ενσωματώσει στο blog και μπορείτε να το διαβάσετε απευθείας από εδώ ή να κάνετε λήψη στον υπολογιστή σας.

Ευχαριστούμε τον Ανεμοπόρο κ Κώστα Πικρό που μας το έστειλε αλλά κυρίως ευχαριστούμε για όλη αυτή την καταπληκτική δουλειά που έχει κάνει εδώ διασώζοντας την Αεροπορική Ιστορία στην Ελλάδα για ακόμα μία φορά.



  Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από το κείμενο και η παρουσίαση ξεκινά αμέσως μετά:

΄΄Από τον Μαραθώνα πέρασαν διαδοχικά όλοι οι μόνιμοι και περαστικοί του Τατοΐου. Η βασική ομάδα όμως, που πέρασε δύο αξέχαστε βδομάδες πλάι στα ανεμόπτερα, ήταν περίπου δεκαμελής. Επρόκειτο για παλιά και πεπειραμένα στελέχη της λέσχης (... με άσπρα μαλλιά). Ο αρχηγός της ομάδας και μεγαλύτερος σε ηλικία ήταν ο Δημητρακάκης που τότε ήταν περίπου 20 χρονών. Όλοι οι άλλοι είμαστε νεώτεροι. 
Η ομάδα διεχειρίζετο ένα αεροπλάνο και δύο‐τρία ανεμόπτερα αξίας πολλών εκατομμυρίων δραχμών. Μια μεγάλη παρέα τόσο μικρής μέσης ηλικίας δεν βρέθηκε ποτέ να παίζει με τόσο ακριβά παιγνίδια. Οι μέρες ξεκινούσαν με την περιβόητη "τυρομπουγάτσα" και Μίλκο. Μετά μαζεύαμε όλα τα καλώδια των φορτιστών για τις μπαταρίες, λύναμε τα ανεμόπτερα και το ρυμουλκό αεροπλάνο από τις αγκυρώσεις τους και σπρώχναμε τα πάντα στον διάδρομο. 
Όταν άρχιζαν οι πτήσεις, κανείς δεν σκεπτόταν πια το φαΐ. Όχι όμως ότι δεν εμφανίζονταν κάτι τερατώδη σάντουιτς και ντομάτες. Αυτά παρόλο που δεν μπορούν να μετρήσουν για φαΐ, αρκούσαν για να καθησυχάσουν τους γουργουριστικούς θορύβους μερικών κοιλιών. 
Το σούρουπο, μετά τις πτήσεις, δέναμε τα πάντα στο έδαφος, ξεμπλέκαμε τον γόρδιο δεσμό των καλωδίων για τους φορτωτές και, μετά από μια βουτιά και ένα beach voley, την κοπανάγαμε για ένα από τα γειτονικά φαγάδικα.
 Τις περισσότερες φορές κανείς από τους μόνιμους κατασκηνωτές δεν είχε αυτοκίνητο. Έτσι, συχνά δούλευε "παπί και άγιος ο Θεός". Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη οι νεότεροι ανεμοπόροι μάθαιναν να οδηγούν και να επισκευάζουν αυτοκίνητα μέσα στο αεροδρόμιο (καημένο Πόνυ). Οι περισσότεροι από εμάς αποκτήσαμε πτυχίο ανεμοπτέρου πριν το πτυχίο αυτοκινήτου.΄΄



Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

Αντί καλωσορίσματος... Δέκα Χρόνια μετά! Έτσι για την αλητεία!

screen shot από την πρώτη ανάρτηση στις 12 Φεβρουαρίου 2009

Photo: Vangelis Arvanitis
Tι σου θυμίζει καμιά φορά το φατσοβιβλίο.. μοιάζει σαν χθες αλλά δεν είναι...
Πέρασαν δέκα ολόκληρα χρόνια από εκείνη την πρώτη διστακτική ανάρτηση του Paragliding And Aviation στον αέρα του διαδικτύου. Πρώτα το blog και αμέσως μετά η ενημερωτική σελίδα στο φατσοβιβλίο.
 Με το blog ασχολούμαι λιγότερο τα τελευταία χρόνια, δεν υπάρχει ο απαιτούμενος χρόνος για να βγει μια καλή ανάρτηση. Πολλοί φίλοι με έχουν κατά καιρούς ρωτήσει και τα έχουμε ξαναπεί. Υπάρχει εδώ όμως έτοιμο να χρησιμοποιηθεί ανά πάσα στιγμή και το δουλεύω πλέον όταν χρειάζεται, όπως συνηθίζω να λέω περισσότερο σαν ''εργαλείο''.
 Verba volant, scripta manent (τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν) το σκεπτικό είναι πως αν κάτι είναι να γραφτεί, να αναδειχθεί και να μείνει εύκολα προσπελάσιμο στον χρόνο θα αναρτηθεί εδώ.
Τα υπόλοιπα τα βλέπουμε πιο εύκολα και τα συζητάμε στην μεγάλη ιπτάμενη πολυσυλλεκτική παρέα του Paragliding And Aviation σε πρώτο χρόνο στο fb. Eδώ χωράει ό,τι πετάει αλλά και όποιος πετάει ή απλώς αγαπάει την πτήση πολύ. Και φαίνεται ότι έχουμε μαζευτεί αρκετοί.

Οι 10 πιο διαβασμένες αναρτήσεις
Πετώντας με Αλεξίπτωτο Πλαγιάς με τη Λέσχη Αλεξιπτώτου Πλαγιάς της Πάτρας από το 1993 και αγαπώντας ό,τι πετάει ομολογώ ότι μέσω της σελίδας έχω μιλήσει και γνωρίσει ανθρώπους που εκτιμώ κι έχω κάνει φίλους ανά την Ελλάδα και τον κόσμο που δεν περίμενα. Κάποιους τους γνώρισα, κάποιους ευελπιστώ να τους γνωρίσω από κοντά. Πάντα με σεβασμό και αγάπη προς όλους και το ίδιο είναι το μόνο προαπαιτούμενο για τη συμμετοχή στην σελίδα.
 Και με κάθε ειλικρίνεια και χαρά αλλά και με μεγάλη ευγνωμοσύνη καθώς αυτή θεωρώ ότι είναι η πιο δύσκολη στιγμή ενός 'διαχειριστή' θα σας πω πως είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού οι φορές που χρειάστηκε να επέμβω για τον ''μετριασμό'' ενός σχολίου. Ουσιαστικά δεν έχει γίνει ποτέ ούτε ένας διαπληκτισμός μέσα στην σελίδα και αυτό αντικατοπτρίζει νομίζω την ποιότητα των 2.200 + ανθρώπων που αγαπούν να πετάνε και συμμετέχουν καθοριστικά αυτή τη στιγμή που μιλάμε, συμβάλλοντας με την εμπειρία τους και τις γνώσεις τους σε αυτήν, τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό.
Oι  αναρτήσεις που έχουν γίνει συνολικά μέχρι σήμερα στο blog φτάνουν τις 2.730 και έχει συγκεντρώσει 1 εκατομμύριο παρά κάτι προβολές σελίδας όπως γράφει ο μετρητής της Google κάπου εδώ στο πλάι.
Κάποιες αναρτήσεις έχουν ελάχιστα κλικ και κάποιες άλλες έχουν πολυδιαβαστεί και αριθμούν αρκετές χιλιάδες προβολές.

Leonardo da Vinci Helicopter drawing
Ιθάκη δεν υπάρχει. Αγάπη μόνο για τις αξίες και τα ιδανικά του Ιωνάθαν του Γλάρου. Αγάπη γι ό,τι και με όποιον τρόπο πετάει.
Σε προσωπικό επίπεδο ισχύει ό,τι έγραφα σε εκείνη την πρώτη ανάρτηση. Ακόμα κυνηγάμε με την παρέα όταν μπορούμε τις ηλιόλουστες ημέρες κι εκείνα τα μικρά άσπρα σύννεφα με τις όμορφες μαύρες βάσεις και τα θερμικά από κάτω τους. Που μας ανεβάζουν με τα χρωματιστά φτερά μας χωρίς μηχανή σε μέρη και ύψη που ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι (που ονειρευόταν να πετάξει και από τα σχέδιά του θεωρείται ο ''πατέρας του ελικοπτέρου'') και οι αδερφοί Wright, θα σκότωναν για να βρεθούν εκεί.
 Γιατί..? Γιατί υπάρχουν.
 Πριν συνεχίσουμε να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για το ωραίο ταξίδι.
 Καλές προσγειώσεις σε όλους!

Για το Paragliding And Aviation
__Bαγγέλης Αρβανίτης


Και κάτι ακόμα, έτσι για την αλητεία...
Leonardo da Vinci sketched this Helicopter/Aerial Screw design 
in the year 1493 
at the age of 41



ΥΓ: Η πρώτη ανάρτηση του Paragliding And Aviation βρίσκεται εδώ: