Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Τελευταίες 5 Αναρτήσεις Paragliding And Aviation

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

ATHENIAN AVIATORS COLLECTION - Η μοναδική Συλλογή Ιστορικών Αεροπλάνων του Μίνωα Κυριακού

πηγή: www.athenianaviatorscollection.com

 

Η ιστορία δύο ανθρώπων,

 με ένα κοινό πάθος για την αεροπορία.

 

*Σημείωση ιστολογίου: Το απόσπασμα κειμένου που παραθέτουμε αυτούσιο είναι σε ενεστώτα και όχι σε παρελθοντικό χρόνο. Άλλωστε ο κάθε άνθρωπος συνεχίζει να ζει μέσα από το έργο και την αγάπη που αφήνει πίσω του. Και η αγάπη για την Αεροπορία του Μίνωα Κυριακού θα ζει μέσα από την μοναδική Ιστορική Αεροπορική Συλλογή του.

Μίνως Κυριακού

 

Boeing Stearman στο ΑFW 2016
''Είναι αλήθεια πως σπάνια συναντά κανείς ανθρώπους που αγαπούν την ιστορία. Κι ακόμα λιγότεροι είναι εκείνοι που μπορούν να αποδεικνύουν την αγάπη τους αυτή εμπράκτως! Αυτή η ιστοσελίδα επιχειρεί να σκιαγραφήσει μιαν άγνωστη πλευρά του χαρακτήρα ενός από τους γνωστότερους Έλληνες επιχειρηματίες.
Αυτό που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν είναι ότι ο κ. Μίνως Κυριακού αγαπάει την αεροπορία και είναι θιασώτης της αεροπορικής ιδέας. Κι αυτό είναι το πρώτο και σημαντικότερο.
Παράλληλα, αποτελούσε πάντα όνειρό του να συλλέγει οτιδήποτε παλαιό και ιστορικό, είτε πρόκειται γι’ αεροσκάφος, είτε για όχημα, είτε για οποιουδήποτε είδους ιστορικό κειμήλιο.
Fieseler Fi 156 Storch στο ΑFW 2016
Κάποια στιγμή πριν από περίπου 20 χρόνια, άρχισε να πραγματοποιείται το όνειρό του με την καθοριστική βοήθεια του Στέλιου Λουμάκη, ο οποίος «καλλιέργησε» την αγάπη του για τα ιστορικά αντικείμενα και ειδικά για τα κλασσικά αεροσκάφη. O Στέλιος Λουμάκης ήταν ο πιλότος του κ. Κυριακού. Ουσιαστικά, ήταν η σπίθα που έδωσε έναυση στην αγάπη του Μίνωα Κυριακού για τα ιστορικά αεροσκάφη.
Κυριακού και Λουμάκης δεν συνδέονταν μόνο με την κοινή τους αγάπη για τις ιπτάμενες μηχανές, αλλά ταυτόχρονα τους έδενε και μια πολύχρονη σχέση σεβασμού κι αγάπης.''
(Aπόσπασμα από την ιστοσελίδα του Αthenian Aviators Collection)

Διαβάστε ολόκληρο το ιστορικό με την απόκτηση και διατήρηση σε πτητική κατάσταση αυτής της σπάνιας και πολύτιμης για τα Ελληνικά αεροπορικά δεδομένα Ιστορικής Αεροπορικής Συλλογής και δείτε φωτογραφίες και ιστορικό όλων των σπάνιων αεροπλάνων στην πολύ όμορφη σελίδα του  Αthenian Aviators Collection

PBY Catalina - πηγή: www.athenianaviatorscollection.com

----------------------

ΥΓ. Οι φωτογραφίες του Boeing Stearman και το  Fieseler Fi 156 Storch είναι από την εντυπωσιακή εμφάνιση των δύο ιστορικών αεροπλάνων στο Αthens Flight Week 2016 στην Τανάγρα όπου εκτός από την στατική συμμετείχαν και στην πτητική επίδειξη. (Φωτογραφίες Βαγγέλης Αρβανίτης)

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Ένας Αλεξιπτωτιστής Πλαγιάς γενιέται..!!!

Δοκιμάζοντας για πρώτη φορά τα χειριστήρια εν πτήση



 .
 ''Θα μου δώσεις το αλεξίπτωτό σου όταν δεν θα μπορείς να το χρησιμοποιήσεις πια...?''
Απρίλιος του 2010 - Ο Γεράσιμος στην απογείωση του Ομπλού.
Ήταν το 2010 και ηλικιακά κάπου 4 και κάτι χρονών όταν μου το έλεγε και μου το ξαναέλεγε αυτό ο Γεράσιμος, κάθε φορά που συναντιόμασταν.

 ''Γιατί δεν ζητάς του πατέρα σου...?''

''Δεν υπάρχει περίπτωση να το ζήσω αυτό...'' ή κάπως έτσι απαντούσε ο Γιάννης , ο πατέρας του.

Ολόκληρη τη ζωή του σαν αναρριχητής - οδηγός βουνού, την έχει φάει στα βουνά με το κουτάλι -και όχι σε όποια κι όποια βουνά. Και τα τελευταία 15 κάπου χρόνια είναι και παραπεντίστας δυνατός αλλά... όταν πρόκειται για τα παιδιά μας και όχι για τον εαυτό μας το ένστικτο είναι ένα μεγάλο αγκάθι και μας πονάει πάντα πιο πολύ.

''Θα μου δώσεις το αλεξίπτωτό σου όταν δεν θα μπορείς να το χρησιμοποιήσεις πια...?''
επανερχόταν πάντα αμείλικτος ο Γεράσιμος...

''Θα δούμε τότε..'' του έλεγα.. έχουμε χρόνο σκεφτόμουνα εγώ, ο μάλλον ανυποψίαστος θείος.

Το Αλεξίπτωτό μου που πετούσα τότε ήταν κατασκευασμένο μόλις το 2009 και είχε ολόκληρη την ωφέλιμη πτητική ζωή μπροστά του. Αλλά ήξερε πολύ καλά τί ήθελε ο μικρός..

Τα αλεξίπτωτα όταν γερνάνε και δεν τα χρησιμοποιούμε πλέον για πτήσεις, δεν τα πετάμε στον κάδο αλλά τα χρησιμοποιούμε για επίγεια φουσκώματα.

Εκπαίδευση στην διαδικασία απογείωσης δηλαδή η οποία εκπαίδευση γίνεται σε ένα ανοιχτό χωράφι και  όσο και αν είναι πολύ κουραστική με το διαρκές άνοιξε, τράβηξε, φούσκωσε να έρθει από πάνω σου, γύρνα και τρέχα κόντρα στον άνεμο, είναι ευχάριστη και σε γεμίζει ικανοποίηση.
 Γιατί είναι η διαδικασία ακριβώς που θα έκανες για να βρεθείς στον αέρα στον κανονικό χώρο απογείωσης επάνω στο βουνό.
 Και μετά πάλι πίσω από την αρχή και ξανά και ξανά. Αμέτρητες οι φορές και για πολλές ημέρες που πρέπει να κοπιάσεις, να προσπαθήσεις και να την επαναλάβεις την ίδια διαδικασία ξανά και ξανά, διορθώνοντας τα λάθη που σίγουρα θα κάνεις μέχρι να τα καταφέρεις να χτίσεις μια σχέση εμπιστοσύνης με την πτέρυγα.
Ένα πανί ζωντανό που το  νιώθεις να σε τραβάει σαν να σου μιλάει, να σου εξαφανίζει κάποιες στιγμές το μεγαλύτερο μέρος από το βάρος σου μέχρι που τα χέρια,το σώμα και το μυαλό να μάθουν αυτό που χρειάζεται σε κάθε σχέση. Να μάθουν να ακούν και να συνεργάζονται και να προβλέπουν και να αντιδρούν αρμονικά σε κάθε μικρό ή μεγάλο τσαλιμάκι της.

Μία κανονική χορογραφία με παρτενέρ μία χρωματιστή υφασμάτινη πτέρυγα και σαν όλες τις χορογραφίες πρέπει να μοχθήσεις πολύ για να τη μάθεις. Και τότε θα είναι δική σου για πάντα.

Γιατί δεν είναι τόσο απλό. Σου έφυγε αριστερά ή δεξιά, διόρθωσε με τα αντίθετο φρένο και τα αντίστοιχα βήματα, μάθε να την ακούς την πτέρυγα, να την νιώθεις έτσι όπως είναι ανοιχτή και στέκεται από πάνω σου, μάθε να την αφουγκράζεσαι χωρίς να την κοιτάς. Σου έφυγε πάλι λίγο δεξιά, ακολούθησέ την με μικρά πλάγια βήματα, μην την τραντάζεις με απότομες και άγαρμπες κινήσεις, μην την αφήσεις να σου πέσει, συνέχισε να τραβάς. Και όταν την νιώσεις να στέκεται υπάκουη από πάνω σου, δώσε της με ένα ελαφριό άγγιγμα στο αντίστοιχο φρένο το σημάδι για την πορεία τη σωστή, εκεί στην κόντρα στον άνεμο, εκεί όπου θέλεις να πας. Ρίξε το σώμα μπροστά, μην την κοιτάς, μόνο νιώσε την πως την διαπερνάει από τη μία άκρη ως την άλλη η κάθε πνοή του αέρα και τρέξε. Τρέξε μαζί της.
Το ίδιο βράδυ κατάκοπος, πιθανότατα και λίγο γδαρμένος από τα πεσίματα και με μελανιασμένα χέρια από τους ιμάντες θα έχεις την επίγνωση και την κρυφή χαρά ότι τα κατάφερες. Δεν είναι εύκολο, δεν μπορούν όλοι. Μόνο όσοι το αγαπήσουν πολύ. Κι εκεί γίνεται το ξεδιάλεγμα. Αλλά εσύ το κατάφερες. Και είσαι τώρα έτοιμος να ανέβεις στο βουνό και να αντικρύσεις τον ουρανό και τον άνεμο.

Και πέρασαν τα χρόνια και έφτασε αισίως το 2017...
 ''Θα μου δώσεις το αλεξίπτωτό σου όταν δεν θα μπορείς να το χρησιμοποιήσεις πια...?''

Κι ήρθε ο καιρός που το παλιό μου αγαπημένο Οzone έπρεπε φέτος να σταματήσει να πετάει και το καινούργιο μου Αλεξίπτωτο έφτασε μέσα σε ένα κουτί κατευθείαν από την Icaro στη Γερμανία.

''Τώρα που ήρθε το καινούργιο θα μου δώσεις το παλιό...?''
Και τώρα τί κάνουμε.. έμεινε speechless ο θείος...

Κάτι πήγα να αρθρώσω ότι είναι πολύ μεγάλο, 29 τετραγωνικά αλεξίπτωτο (μεγαλύτερο από κάποιες γκαρσονιέρες που ξέρω) 105-130 κιλά το συνολικό βάρος για το οποίο ήταν φτιαγμένο, 95+ κιλά εγώ + 20 κιλά ο εξοπλισμός μου το πέταγα περίπου στη μέση της κλίμακας.

Ούτε κατ' ελάχιστο δεν θα μπορούσε να το φουσκώσει και να το κουμαντάρει στο έδαφος ο μικρούλης των 30 κιλών.

Μόλις το παρέλαβε!
Και τότε ήρθε η ιδέα. Θα ψάξω να βρω ένα πιο μικρό. Αλλά πόσο μικρό ακόμα και τα ΧS έχουν αρκετά πιο μεγάλο εκπέτασμα. Και τότε σκέφτηκα το βίντεο με τον μικρό  Έρικ που τον μάθαινε ο πατέρας του και είχα δημοσιεύσει πριν χρόνια και εδώ σε αυτή τη σελίδα.
Τί αλεξίπτωτο είχε και ήταν μικρό? Έψαξα και το ξαναβρήκα, ήταν ένα Gin Nano μία μικρή πτέρυγα που η κανονική της χρήση είναι στα χιονοδρομικά με τα πέδιλα στα πόδια και τα φρένα στα χέρια να κάνεις μικρές ή λίγο μεγαλύτερες αλλά ταχύτατες πτησούλες, εν είδη πτητικο-σκιερίστικο σλάλομ. Ένας συνδυασμός και των δύο.
Ποιός ασχολείται με αυτό..? Ο Μιχάλης... μύνημα στον Μιχάλη ''μίλα με την Οxygen είναι εκεί!'' μου απαντά.
Mύνημα στον Βαγγέλη Σταμμέλο τον υπεύθυνο της Oxygen και το παλιό μικρό πορτοκαλί αλεξίπτωτο του Μιχάλη που είχε οργώσει τα χιονοδρομικά εντός και εκτός Ελλάδος, μετά από μερικές ημέρες ήταν στα χέρια ενός τρισευτυχισμένου Γεράσιμου μαζί με ένα small κάθισμα.

Με το Gin Nano του Μικ εν δράση!
Και ο Γεράσιμος αφού κοιμήθηκε αγκαλιά εκείνο το βράδυ -και πολλά ακόμα που ακολούθησαν- το έμαθε. Έμαθε να χορεύει με το αλεξίπτωτο με κλειστά μάτια κάνοντας διαρκώς επίγεια πότε στο νότιο πάρκο της Πάτρας, πότε στην προσγείωση του Ομπλού μαζί με τους άλλους Πατρινούς παραπεντίστες και με την καθοδήγηση του Αντρέα Μέρελη του εκπαιδευτή αλλά και όταν οι γονείς του δεν προλάβαιναν να τον πάνε εκεί δεν σταματούσε, έκανε επίγεια ακόμα και στον μικρό χώρο έξω από το σπίτι του.

''Αν δεν αμελήσεις τα μαθήματά σου τότε όταν τελειώσει το σχολείο και θέλεις θα κανονίσουμε με τον Αντρέα να πετάξεις διθέσιο...'' του υποσχέθηκε ο Πατέρας του με βαριά καρδιά και η μάνα ούτε να το ακούσει δεν ήθελε... Α ρε Σταυρουλάκι...

Δοκιμάζοντας για πρώτη φορά τα χειριστήρια
Και ήρθε πάλι ο καιρός και το σχολείο τελείωσε και ο Γεράσιμος δεν το αμέλησε... και το ραντεβού με τον Αντρέα κανονίστηκε, ένα ειδικό παιδικό κάθισμα και κράνος έφτασε και πάλι από την Oxygen για την περίσταση.
 Η διθέσια πτερυγα του Ανδρέα φτιαγμένη για δύο ενήλικες μέσου ή μεγαλύτερου βάρους δεν θα ήταν εντός φακέλου πτήσης για τα -λίγα- συνολικά κιλά της συγκεκριμένης πτήσης οπότε το καινούργιο μου πράσινο Ιcaro, το ''Μπροκολάκι'' όπως το έχει βαφτίσει η κόρη μου με τα 130kg ανώτατο επιστρατεύτηκε γι΄αυτή την VIP πτήση.

Ένας Παραπεντίστας γενιέται λοιπόν. Και ίσως όχι μόνο αυτό. Γιατί η χαρά της πτήσης δεν περιορίζεται από το ίδιο το μέσο αλλά μόνο από την αγάπη για την ίδια την πτήση.

 Ο Γεράσιμος με τον αδερφό του Νικόλα τον Απρίλιο του 2010 στην προσγείωση του Ομπλού , μέσα στο κάθισμα του πατέρα του εν είδη εξομοιωτή και τα χέρια στην σωστή παραπεντίστική θέση.
-------------------------------------------------

Τα υπόλοιπα είναι πλέον -πτητική- ιστορία, η πρώτη πτήση στη ζωή του Γεράσιμου και μπορείτε να τα δείτε στα βίντεο που ακολουθούν.

Καλές πτήσεις να έχεις στη ζωή σου πάντα Γεράσιμε ό,τι και αν κάνεις και καλές προσγειώσεις στις πτήσεις σου πάντα. Η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη εξαιρετικά σε σένα από τον χαζοθείο γιατί είσαι ένα παιδί που δεν σταματάει ποτέ να μαθαίνει, να αγαπάει και να παλεύει πολύ!
Κι όπως είχε πει λίγο πριν εξαφανιστεί ο Ιωνάθαν ο Γλάρος στον φίλο του τον Φλέτς... «μην πιστεύεις ό,τι λένε τα μάτια σου. Δείχνουν μόνο τους περιορισμούς. Να κοιτάζεις την κατανόησή σου, να ανακαλύπτεις ό,τι γνωρίζεις ήδη, και θα δεις πώς πρέπει να πετάς».





Ευχαριστούμε πολύ τον εκπαιδευτή Ανδρέα Μέρελη για την πτήση που χάρισε στον Γεράσιμο αλλά και τον Βαγγέλη Σταμμέλο της Oxygen Paragliding για την άμεση ανταπόκριση που είχε πάντα σε ό,τι της ζητήθηκε και ειδικά σε ό,τι αφορά την προσφορά του εξοπλισμού.

Στο ρόλο του χαζοθείου:
  Βαγγέλης ''Drflight'' Aρβανίτης

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

KAVALA AIRSEA SHOW 30 Ιουνίου - 02 Ιουλίου 2017



Ένα ετήσιο θέαμα αεροπορικών και ναυτικών επιδείξεων κάθε κατηγορίας, δωρεάν στο κοινό, εμπρός από το παραλιακό μέτωπο της Καβάλας με κέντρο το λιμάνι «Απόστολος Παύλος».
 Σε ένα «φυσικό θέατρο» που δημιουργεί το ανάγλυφο της περιοχής, ο ουρανός και η θάλασσα μέχρι το νησί της Θάσου.
H διεθνής διοργάνωση «6th Kavala Air/Sea Show»,προγραμματίζεται να διεξαχθεί το τριήμερο 30 Ιουνίου - 02 Ιουλίου2017.
Το event θα παρουσιάσει ο Γιάννης Σερβετάς και ο κόσμος μπορεί να το παρακολουθήσει είτε ως θεατής είτε ως spotter με πρόσβαση σε ειδικά επιλεγμένα σημεία της πόλης από όπου μπορεί να επιτύχει καλύτερη λήψη φωτογραφιών καθώς και πρόσβαση στο αεροδρόμιο για τη φωτογράφιση των πτητικών μέσων.

 Παράλληλες εκδηλώσεις:
Εμπορική ζώνη (εκθέσεις και περίπτερα), παιδική ζώνη, έκθεση μοντελιστών (και διαγωνισμός), έκθεση αερομοντελιστών, aerial dancing, συναυλίες κ.ά.
 Στο πλαίσιo της φετινής διοργάνωσης, για πρώτη φορά, προγραμματίζεται η συμμετοχή του Δήμου Παγγαίου « Paggaio Flying Day » στην περιοχή της Περάμου (και την περιοχή συγκέντρωσης των beach bar των Αμμολόφων), με αεροπορικές και θαλάσσιες επιδείξεις την Κυριακή 2 Ιουλίου 2017.

 Τέλος, στις 24 και 25 Ιουνίου 2017, θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα το ντοκιμαντερ με τίτλο "Bristol Scout: Rebuilding History" παρουσία των βασικών συντελεστών του από τη Βρετανία και την Ελλάδα.

 Μέρος του ντοκιμαντερ γυρίστηκε το καλοκαίρι του 2016 στο νησί της Θάσου όπου ο πιλότος και μηχανικός David Bremner πέταξε στο ίδιο ακριβώς σημείο όπως και ο παππούς του 100 χρόνια πριν, κατά τη διάρκεια του Α' ΠΠ, σε ένα Bristol Scout το οποίο κατασκεύαζε ο ίδιος με την ομάδα για 14 χρόνια έτσι ώστε να είναι ακριβώς το ίδιο με το αεροπλάνο που πέταξε στη Θάσο το 1916 από τον παππού του, F.D. Bremner.




Λεπτομερές Πληροφοριακό Υλικό μέσω:
Web Site : www.kavala-airshow.com

Facebook:  https://www.facebook.com/kavala.airshow/?fref=ts


PROMO


 Πληροφορίες για το ντοκιμαντερ καθώς και τρόπους προμήθειάς του, μπορείτε να βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους:
 http://www.asa-uk.tv/product/bristol-scout-rebuilding-history-order-your-copy-now-available-may-2017/ 

 https://vimeo.com/ondemand/bristolscoutrebuilding/213833318


 ------------------------
Ευχαριστούμε την Χρυσαλένα Αθανασιάδου που μας το έστειλε

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Σχεδιασμός για να ξαναζωντανέψει το αεροδρόμιο Επιταλίου στον Πύργο


Photo: Panagiotis Foudis @359 MΑΕΔΥ
Σχέδια προκειμένου να ξαναζωντανέψει το εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο του Επιταλίου, «καταστρώνουν» η Αερολέσχη Πύργου σε συνεργασία με τον Αντιπεριφερειάρχη Ηλείας Γιώργο Γεωργιόπουλο. Από την πλευρά της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας έχει ζητηθεί ο αποχαρακτηρισμός του αεροδρομίου Επιταλίου, από «κρατικός αερολιμένας» και ο χαρακτηρισμός του ως «πεδίο προσγείωσης» προκειμένου σε πρώτη φάση να μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες της αερολέσχης.  
Όπως επισημάνθηκε κατά την διάρκεια της συνάντησης συνεργασίας που πραγματοποιήθηκε χθες το μεσημέρι μεταξύ του Αντιπεριφερειάρχη Ηλείας Γιώργου Γεωργιόπουλου και των μελών της αερολέσχης Πύργου είναι μία ευκαιρία αξιοποίησης ενός ανεκμετάλλευτου «διαμαντιού» που παραμένει αναξιοποίητο εδώ και είκοσι (20) περίπου χρόνια. Αναφερόμενος στο θέμα του αεροδρομίου Επιταλίου ο Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας τόνισε: «Βρεθήκαμε με την αερολέσχη Πύργου προκειμένου να δούμε σε τι σημείο βρισκόμαστε καθώς ως στόχο έχουμε να δώσουμε ζωή στο αεροδρόμιο Επιταλίου το οποίο μένει αδρανές και σε πολλές περιπτώσεις λεηλατείται κι όλας. Το αεροδρόμιο αυτό πριν από 20 χρόνια είχε χαρακτηριστεί ως κρατικός αερολιμένας. Αδρανοποιήθηκε όμως και δεν λειτούργησε σχεδόν ποτέ. Έκτοτε δεν είχε γίνει καμία ενέργεια για να λειτουργήσει κάποια στιγμή έστω και για λόγους που έχουν να κάνουν με την αερολέσχη. Έχουμε ξεκινήσει εδώ και μήνες προσπαθώντας να δούμε τα βήματα μας. Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να καταθέσουμε αίτημα στην υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας, για τον αποχαρακτηρισμό του από κρατικό αερολιμένα (γιατί δεν υπάρχει πρόθεση να λειτουργήσει από την υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας) και τον χαρακτηρισμό του ως πεδίο προσγειώσεων όταν απαιτείται προκειμένου να γίνει ενεργό για τους σκοπούς και τις ανάγκες της αερολέσχης. Εδώ και λίγες μέρες ο διοικητής της υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας έχει υποβάλει αίτημα προς τον υπουργό υποδομών, προκειμένου να υπογραφεί υπουργική απόφαση για να αποχαρακτηριστεί από κρατικός αερολιμένας». 
Όπως επισήμανε ωστόσο ο Γ. Γεωργιόπουλος αυτό είναι ένα πρώτο βήμα για την επαναλειτουργία του αεροδρομίου καθώς απώτερος στόχος είναι να δοθεί η δυνατότητα προσέγγισης μικρών αεροσκαφών από Ευρωπαϊκές χώρες. 
«Στόχος είναι να εντάξουμε το αεροδρόμειο σε ένα Ευρωπαϊκό πρόγραμμα που μπορεί να περιέχει και όσες υποδομές χρειάζονται αλλά και τις δράσεις που μπορούν να το καταστήσουν πόλο Ευρωπαϊκού προορισμού για μικρά αεροσκάφη. Δεν είναι εύκολο εγχείρημα και το λέω για να μην κριθούμε μόνο από τις προθέσεις μας αλλά μέσα από τα αποτελέσματά μας. Ένας δύσκολος δρόμος που έχει εμπόδια. Οι φίλοι της αερολέσχης έχουν μεγάλο ζήλο για να δουν το αεροδρόμιο αυτό να προσφέρει στην Ηλεία αυτά τα οποία μπορούσε να προσφέρει αυτά τα χρόνια».
«Να αξιοποιήσουμε στο έπακρο το αεροδρόμιο»
Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Αερολέσχης Πύργου Θοδωρής Γιαννακούλιας δήλωσε: «Η αερολέσχη θα είναι αρωγός της Περιφέρειας σε ότι χρειαστεί και εμείς σαν τεχνοκράτες, σαν πιλότοι και σαν εκπαιδευτές μαζί με όλους τους φορείς θα προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο το αεροδρόμιο με στόχο να γίνει πόλος έλξης για την περιοχή μας. Ο πρόεδρος της επιτροπής διερεύνησης ατυχημάτων της υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας, Θανάσης Γκίνης είναι πατριώτης μας.
Σχεδιάζουμε αν όχι στο τέλος του 2017 αρχές του 2018 το επόμενο σεμινάριο που έχει σχέση με την ασφάλεια πτήσεων της πολιτικής αεροπορίας να γίνει στην περιοχή μας. Η Αερολέσχη Πύργου ξεκινά πτήσεις που θα είναι μόνο Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή γιατί το αεροδρόμιο Ανδραβίδας είναι πολεμικό και χρησιμοποιείται τις καθημερινές. Καλούμε τα μέλη, τους φίλους μας και τους αεραθλητές να έρθουν να μας βρουν».