Αγωνιστικό Πρόγραμμα 2009

Ανακοινώθηκε από την Επιτροπή Αλεξιπτώτου Πλαγιάς

Πανελλήνιοι:
Μάιος 22-24 Πρωτάθλημα Αποστάσεων (Α&Β) Καλέντζι Αχαίας
Ιούνιος 24-27 Πρωτάθλημα Αποστάσεων (Α) Δράμα
Ιούλιος 18-19 Πρωτάθλημα Ακριβείας Φαλάσαρνα
Ιούλιος 24-26 Πρωτάθλημα Ακριβείας (Α&Β) Παραμυθιά

Περιφερειακοί:
Ιούλιος 4-6 Πρωτάθλημα Αποστάσεων (Β) Σκιαδάς Πρεβέζης
Σεπτέμβρης 25-27 Περιφερειακός Ακριβείας Δράμα

Διαχείριση ρίσκου στο Αλεξίπτωτο πλαγιάς

Αποφυγή ατυχήματος..

Είναι γεγονός ότι τα περισσότερα ατυχήματα στο αλεξίπτωτο πλαγιάς μπορούν εύκολα να αποδοθούν κάτω από το γενικότερο αίτιο που συμπυκνώνεται συνήθως στον όρο ''σφάλμα πιλότου''.
Περιέργως αυτός ό όρος μας κάνει πολλές φορές να αισθανόμαστε ''καλύτερα'' σκεπτόμενοι ότι ''εγώ αποκλείεται να κάνω αυτό το ίδιο λάθος - σε καμία περίπτωση''.
Αλλά αφού αθροίσουμε πολλές φορές την αλληλουχία λαθών που οδηγεί σε ένα ατύχημα και την επεξεργαστούμε μέσα στο μυαλό μας χρειάζεται να γίνουμε πιο ειλικρινείς με τους εαυτούς μας.

Apostolos Mavrothalassitis get well soon!!

Καλά Νέα από τον Απόστολο..!

Σύμφωνα με όσα γράφει η γυναίκα του Απόστολου η Emily στη σχετική σελίδα που έχει ανοιχτεί για τους φίλους στο facebook ο Απόστολος

''...είναι καλύτερα και έχει αρχίσει να κάνει και χιούμορ''.

''Θα επιστρέψει στην Αθήνα αργά το βράδυ της άλλης Παρασκευής στις 20 Μαρτίου''.

Και όπως λέει χαρακτηριστικά :

''To mono pou na efxeste oloi einai poly dynami gia to taksidi giati tha einai poly dyskolo! Ante 9 kai simera...''

O ....''Αύγουστος''

*Από το blog ''Ημίαιμος'' του ''ναυταίου'' ελικοπτερά Κωστή Γκορτζή

"Πύργος το 04, στην τελική για προσγείωση, οδηγίες"

"04 επανακυκλώστε, έχουμε πρόβλημα στο Η (σημ: το σημείο προσγείωσης),

ένας γάιδαρος περιφέρεται εκεί και προσπαθούμε να τον διώξουμε"

"Πώς προσπαθείτε δηλαδή;"

"Ε, του κάνουμε ουστ, τον τραβάμε από την ουρά, τίποτα. Κάνετε ακόμα ένα κύκλο να ξαναπροσπαθήσουμε"

"Άσε Πύργε, θα προσπαθήσω εγώ να τον διώξω. Θα τον τρομάξω λίγο"

Ιωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος

by Richard Bach
''Jonathan Livingston Seagull''
a story 1970

Ο Γλάρος Ιωνάθαν

'' Ἦταν πρωὶ κι ὁ καινούργιος ἥλιος λαμπύριζε χρυσαφένιος πάνω στοὺς κυματισμοὺς μιᾶς ἤρεμης θάλασσας.Ἕνα μίλι ἀπ᾿ τὴν ἀκτή, μιὰ ψαρόβαρκα ἔπαιζε μὲ τὸ νερό, καὶ τὸ σύνθημα νὰ μαζευτεῖ τὸ σμῆνος γιὰ πρόγευμα πέρασε σὰν ἀστραπὴ στὸν ἀέρα, καὶ τότε ἕνα σύννεφο ἀπὸ χίλιους γλάρους ᾖρθε νὰ παλέψει πονηρὰ γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει κάποια κομμάτια τροφῆς. Ἄρχιζε μιὰ καινούργια μέρα γεμάτη δουλειά.
Πολὺ πιὸ πέρα ὅμως, ὁλομόναχος, πετώντας μακριὰ ἀπ᾿ τὴ βάρκα καὶ τὴν ἀκτή, ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος συνέχιζε τὶς ἀσκήσεις του. Ἀπὸ ὕψος ἑκατὸ πόδια, ψηλὰ στὸν οὐρανό, χαμήλωσε τὰ παλαμωτά του πόδια, σήκωσε τὸ ράμφος του καὶ πάσχισε νὰ ἐπιβάλει στὰ φτερά του μιὰ ὀδυνηρή, δύσκολη, στριφτὴ καμπύλη.
Μιὰ τέτοια καμπύλη τοῦ ἐπέτρεπε νὰ πετάξει μὲ μικρὴ ταχύτητα καὶ τώρα πετοῦσε ὅλο καὶ πιὸ ἀργὰ ὥσπου ὁ ἄνεμος ἔγινε ἕνα ψιθύρισμα στὸ πρόσωπό του, ὥσπου τὸ πέλαγο στάθηκε ἀκίνητο κάτω. Στένεψε τὰ μάτια του σὲ ἐντατικὴ αὐτοσυγκέντρωση, κράτησε τὴν ἀνάσα του, μὲ δύναμη θέλησε νὰ δώση... ἕνα... ἀκόμα... ἑκατοστό... κλίσης... στὴν καμπύλη. Ὕστερα τὰ φτερά του ζάρωσαν, ἔχασε τὸν ἔλεγχο κι᾿ ἔπεσε.

Οἱ γλάροι, ὅπως ξέρετε, δὲν χάνουν ποτὲ τὴ σταθερότητα, δὲν χάνουν ποτὲ τὸν ἔλεγχό τους. Νὰ χάσουν τὸν ἔλεγχο τῆς πτήσης τους εἶναι γι᾿ αὐτοὺς ντροπή, εἶναι ἐξευτελισμός.
Ὅμως ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος, ποὺ δίχως ντροπὴ ἅπλωσε ξανὰ τὶς φτεροῦγες του πετώντας στὴν ἴδια κείνη τρεμάμενη δύσκολη καμπύλη - ὅλο καὶ πιὸ ἀργά, πιὸ ἀργὰ καὶ πάλι χάνοντας τὸν ἔλεγχό του - δὲν ἦταν ἕνα κοινὸ πουλί.
Οἱ περισσότεροι γλάροι δὲ νοιάζονται νὰ μάθουν παρὰ μόνο τὰ πιὸ βασικὰ πράγματα γιὰ τὸ πέταγμα — πῶς νὰ πετοῦν ἀπ᾿ τὴν ἀκτή στὴν τροφή τους καὶ πίσω πάλι. Γιὰ τοὺς περισσότερους γλάρους σημασία δὲν ἔχει τὸ πέταγμα, ἀλλὰ τὸ φαγητό. Γιὰ τοῦτον, ὅμως, τὸ γλάρο σημασία δὲν εἶχε τὸ φαγητό, ἀλλὰ τὸ πέταγμα.
Πάνω ἀπὸ κάθε τι ἄλλο, ὁ Ἰωνάθαν Λίβινγκστον Γλάρος ἀγαποῦσε νὰ πετάει.

Γιαγιά, οι άγγελοι έχουν φτερά ;

* Το Σάββατο, 12/7/2008, πηγαίνοντας για μπάνιο, στη Σκύρο, βρέθηκα μπροστά σε μιά εξαιρετικά δυσάρεστη έκπληξη, διαπιστώνοντας οτι το σύννεφο στο βάθος δεν ήταν ακριβώς σύννεφο, αλλά πυκνός καπνός.

Ηταν καπνός από μεγάλη φωτιά στο πευκοδάσος που κάλυπτε το βόρειο κομμάτι του μικρού νησιού. Και ήταν μεγάλη η φωτιά γιατί λίγα λεπτά αργότερα, μόλις βρέθηκα στην αμμουδιά της Καλαμίτσας, είδα τα πυροσβεστικά Canadair CL-415 να κατεβαίνουν στη θάλασσα γι' ανεφοδιασμό, και ήταν επτά (από τα 10 που διαθέτουμε!!!).

New kid in town !!

Το λένε Nova Mentor

και είναι στα χρώματα της Ferrari..

Είναι το νέο αστέρι

στη γειτονιά!!

Το βρέξαμε με τσίπουρα

όπως ορίζει το έθιμο

για να έχει καλές προσγειώσεις!

Καλοπέταχτο Άλεξ !!!